Dagstuk | Dinsdag 14 April 2026

TEKS: Lukas 24:32 Hulle sê toe vir mekaar: “Het ons hart nie warm geword toe Hy op die pad met ons gepraat en vir ons die Skrif uitgelê het nie?”

TEMA: Jesus verskyn aan die twee dissipels op pad na Emmaus

BOODSKAP

Die pad na Emmaus is ’n verhaal wat direk volg op die eerste berigte van Jesus se opstanding. Twee van Jesus se volgelinge, waarvan een Kleopas genoem word, is op pad na ’n dorpie sewe myl van Jerusalem af. Hulle gesels oor al die onlangse gebeure – die kruisiging, die graf, die berigte van die engele. Hulle hartseer en verwarring is tasbaar; hulle het gehoop dat Jesus die een sou wees wat Israel sou verlos, maar nou is Hy dood, en hulle hoop lyk verpletter.

Terwyl hulle so stap en gesels, sluit ’n vreemdeling by hulle aan. Hierdie vreemdeling is niemand anders nie as die opgestane Christus, alhoewel hulle Hom nie herken nie. Op ’n merkwaardige manier begin Hy met hulle gesels oor die Skrifte, beginnende by Moses en al die profete, en verduidelik alles in die Skrifte wat oor Homself gaan. Die klimaks van hierdie verhaal vind plaas wanneer hulle saam met hierdie vreemdeling aan tafel sit. Wanneer Hy die brood neem, seën, breek en aan hulle gee, gaan hulle oë oop en herken hulle Hom. Maar net so vinnig as wat hulle Hom herken, verdwyn Hy uit hul gesig. Hierdie ervaring laat hulle harte brand van vreugde en verwondering, en hulle haas terug na Jerusalem om die goeie nuus te deel dat Jesus waarlik opgestaan het.

Hoekom herken hulle Hom nie? Daar is verskeie moontlikhede: dalk het hulle nie verwag om Hom lewendig te sien nie, of dalk was hulle oë verblind deur hul eie wanhoop en teleurstelling. Net soos hierdie dissipels, kan ons soms so vasgevang wees in ons eie pyn en verwarring dat ons blind is vir die feit dat Jesus reg langs ons stap.

Christus is altyd naby, selfs wanneer ons Hom nie herken nie. Soms is ons so vasgevang in ons eie hartseer of verwarring dat ons nie bewus is van Sy teenwoordigheid nie. Maar Jesus sluit altyd by ons aan in ons reis, selfs wanneer ons voel dat Hy ver is.

GEBED

Liewe Heer,

Dankie dat U elke dag saam met ons stap, selfs wanneer ons U nie kan sien nie. Lei ons stappe wanneer ons verdwaal voel, versterk ons harte wanneer ons swak is, en vul ons met vrede in elke oomblik. Help ons om op U teenwoordigheid te vertrou, met die wete dat ons nooit alleen is nie. Lei ons in liefde, waarheid en geloof, waar ons ook al gaan.

Amen.